Otomatik Armut

sınır sizsiniz…hayatı yaşa…gençliğin ateşini ortaya çıkar…hayata artıla…ve bilmem kaç tane taşşaklı sloganla aklınızı bir şişe kolaya,bir paket cipse,iki tane sikintrak tatil beldesine hapsettiler pembe kürklü hayvanseverlerim.

rock bara gittiğinizde elinize şişe birayı tutuşturduklarında ‘şişeden içen hayatı siklemeyen adam’ modundayım sandınız.olimposta sahilde gece gitar çalarken yanınından geçen kızın gülümsemesini ‘verecek’ diye algıladınız.verenleri de kız sandınız, bu da başka bir yanılgınız…

dünyanın en aykırı gruplarını canlı dinlemek için biletler satın aldınız,sıralara girdiniz,size gösterilen yerlerde çadırlarınızı kurdunuz,fuck system diye bağırdınız,rahatlayıp dışarı çıktığınızda yine konser organizasyonunu düzenleyenlerin tuttuğu otobüslerin kalkması için saatini beklediniz mavi battaniyeli, güzel patili kedilerim.

[...]

ben bu dünyada kimsenin kimseyi dinlemediğini daha ilkokul dördüncü sınıfta anladım.anladığım günden beri ne tam olarak birilerini dinliyor, ne de birilerine anlatmak istediklerimi tam olarak anlatabiliyorum.

yirmi üç nisan bayramına bir ay kala köyde bulunan okulumun akıllı bıdıklarından biri olarak on kıtalık bir şiir okumaya layık görüldüm.tam bir ay boyunca her okul günü sona erdiğinde öğretmenim beni ve diğer şiir okuyacak arkadaşlarımı Atatürk büstünün önüne alır,sırayla şiirlerimizi okutur öyle eve gönderirdi.bir gün kala artık şiiri su gibi ezberlemiştim.

[...]