Comic Sans Ms
30 haz
ben bu dünyada kimsenin kimseyi dinlemediğini daha ilkokul dördüncü sınıfta anladım.anladığım günden beri ne tam olarak birilerini dinliyor, ne de birilerine anlatmak istediklerimi tam olarak anlatabiliyorum.
yirmi üç nisan bayramına bir ay kala köyde bulunan okulumun akıllı bıdıklarından biri olarak on kıtalık bir şiir okumaya layık görüldüm.tam bir ay boyunca her okul günü sona erdiğinde öğretmenim beni ve diğer şiir okuyacak arkadaşlarımı Atatürk büstünün önüne alır,sırayla şiirlerimizi okutur öyle eve gönderirdi.bir gün kala artık şiiri su gibi ezberlemiştim.
